Zwemclub De Lee uit Gramsbergen houdt naar aanleiding van haar 40-jarige bestaan op 23 augustus een reünie. Tijd dus om eens met een paar ‘zwemclubcoryfeeën’ herinneringen op te halen. Gerrie Bosch en Eefke Withaar-Knol zitten namens oud-betrokkenen in de feestcommissie en praten met Ton Scheerhoorn (oud-trainer en -voorzitter), Rina Boonstra (oud-lid en -secretaresse) en Bert Boonstra (oud-trainer). “Het was altijd feest.”

Van links naar rechts: Gerrie Bosch, Ton Scheerhoorn, Rina Boonstra, Eefke Withaar-Knol en Bert Boonstra.

Van links naar rechts: Gerrie Bosch, Ton Scheerhoorn, Rina Boonstra, Eefke Withaar-Knol en Bert Boonstra.

Hoewel De Lee in 1974 officieel werd opgericht, werd daarvoor al zo’n drie jaar in groepsverband getraind in zwembad De Hattemat. “In ’74 gingen we langs de deuren om leden te werven”, vertelt Bert Boonstra. Ton Scheerhoorn kwam kort daarna bij de club. “We hadden alleen nog geen naam. Ik wist toevallig van het riviertje De Lee, dat langs de plek liep waar nu het zwembad staat. Ik heb nog een hele tijd gezocht naar de officiële spelling, maar die was nergens te vinden. Het werd dus ‘De Lee’, zonder ‘h’.”

‘Zwemmen deed je in de Vecht’
Gerrie Bosch gaf zich meteen op toen de zwemclub werd opgericht. En zij was niet de enige. Op het hoogtepunt telde de club zo’n 120 leden. Trek daar honderd vanaf, en je hebt het huidige aantal. Ton weet dit wel te verklaren: “Er was destijds veel behoefte aan een zwemclub. In de begintijd kon jong en oud nog niet goed zwemmen, iedereen wilde het leren.”  Dit beaamt Gerrie: “Zwemmen deed je daarvoor in het Gat van Joosten, het kanaal of de Vecht.” Ton vult aan: “Bovendien had je toen voetbal, gymnastiek en zwemmen. Kinderen kozen dus een van deze sporten. Nadat de sporthal was gebouwd, was er opeens veel meer keuze en liep het ledenaantal terug.”

Op de kaart gezet
Om de zwemclub op de kaart te zetten werd een jaarlijkse zwemwedstrijd georganiseerd. De trainers van zwemclubs mochten ook meedoen, waar gretig gebruik van werd gemaakt. Om te zorgen dat de zwemmers het jaar erop terug zouden komen, was de prijs een wisselbeker. Ook het dauwzwemmen op Hemelvaartsdag is door De Lee geïntroduceerd. “Van heinde en verre kwamen er mensen om te zwemmen”, vertelt Bert. “Let wel: toen begon het nog om 6.00 in plaats van 7.00 uur!”

Waterpolo als afsluiter
In het begin was er naast een zwemgroep ook een pologroep. Later is dat nog eens opgepakt en officieel heet De Lee nog steeds ‘Zwem- en Poloclub De Lee’. Hoewel er soms nog wel een potje waterpolo wordt gespeeld als afsluiting van de training, is dit geen vast onderdeel meer van de club. Zo zijn er in de loop der jaren meer dingen gekomen en weer gegaan. Denk aan het kunstzwemmen, op initiatief van Herma Drenthen, of de badmodeshow die elk jaar bij de opening van het zomerseizoen werd gegeven. De meiden lieten de nieuwste badpakken van Ekkelenkamp zien. Rina: “En daarna moest je ze helaas weer inleveren!” Ook deed de club vaak mee aan de optocht in de feestweek.

Trainen met oude autobanden
Bij de start van de zwemclub was er geen binnenzwembad. De leden zwommen in feite dus maar een paar maanden. In het winter werd ‘drooggetraind’ op zolder boven het huidige Marsman. Dat was een manier om de conditie op peil te houden. Ook kwam er een klein beetje krachttraining bij kijken: er werden binnenbanden van auto’s kapotgesneden om als trainingsmateriaal te gebruiken. Pas toen het zwembad van de Huttenheugte een plastic dak kreeg, werd daar in de winter getraind. Behalve die ene keer, in 1981, toen het dak was weggewaaid. Na wat omzwervingen naar Coevorden en Dedemsvaart, houdt De Lee haar wintertraining tegenwoordig in Hardenberg.

Geen theekransje in het water
Hoewel er in de afgelopen veertig jaar dingen zijn veranderd, is ook veel hetzelfde gebleven. Plezier in het zwemmen stond altijd voorop, en dat is nog steeds niet anders. De Lee noemt zich een recreatieve club. “Dat wil niet zeggen dat we een theekransje houden in het water”, benadrukt de huidige voorzitter Mieke Van Poll-Lohuis. “We trainen bijvoorbeeld op conditie, techniek en voor wedstrijden. Maar we zwemmen drie kwartier per week, daarmee kweek je geen topsporters.” Dus worden de grootste talenten, net zoals vroeger, doorgestuurd naar een andere club. Bert Boonstra herinnert zich ook de jongste groep, die vaak tussen twee zwemdiploma’s in zat. De kinderen zwommen bij De Lee om het zwemmen niet te verleren. “Voor hen moest het fun zijn. We leerden ze techniek, stopten daar ook een wedstrijdelement in, en na de winter waren ze klaargestoomd voor hun diploma.” Nog steeds ‘overwinteren’ zwemmers bij De Lee.

Altijd feest
“Wat ik me van de zwemclub herinner, is dat we altijd heel veel plezier hadden”, zegt Ton. “Hadden we een langebaanwedstrijd, dan deden de meiden net alsof ze het benauwd hadden – in het reddingsbootje zaten een paar mooie jongens. Of we gingen 24 uur zwemmen in Schoonebeek, dan hadden we dikke lol.” Gerrie valt hem bij: Er werd altijd heel veel georganiseerd. Sommige dingen hadden niets met zwemmen te maken, maar het was wel heel leuk. Dingen zoals wie de langste schil van een appel kon schillen. Het was altijd feest.”

Zwemclub De Lee houdt op 23 augustus een reünie ter ere van haar 40-jarige bestaan. Iedereen die de afgelopen 40 jaar betrokken is geweest bij de club, is van harte welkom met aanhang en kinderen. Het feest wordt vanaf 16.00 uur gehouden in zwembad De Hattemat. Aanmelden is noodzakelijk, dat kan door een e-mail te sturen aan zwemclub-delee@hotmail.com.